J
I
K
A
B
جمعه 27 فروردين 1400
16 تير 1398 12:39:38
جاذبه گردشگري شهرستان سمنان
  • معرفي شهرستان سمنان:

پيشينه تاريخي:

اين شهر از ديرباز يكي از شهرهاي چهاردهمين ايالت تاريخي (ورن ) يا (ورنه ) از تقسيمات 16 گانه باستاني بوده است . برخي از محققان و مورخان اين شهر را جزو ايالتهاي مادها و برخي ديگرجزو ايلتهاي پارتها به حساب مي آوردند.

ويژگي هاي جغرافيايي:

شهرستان سمنان مركز استان سمنان است. اين شهرستان در 205 كيلومتري شرق تهران و برسر راه تهران به خراسان واقع شده است. سمنان با وسعتي در حدود22119 كيلومتر مربع در دامنه جنوبي رشته كوه هاي البرز واقع گرديده و از شمال به استان مازندران ازجنوب به دشت كوير از شرق به شهرستان دامغان و از غرب به شهرستان گرمسار محدود مي گردد و ارتفاع آن از سطح دريا 1117 متر مي باشد. سمنان نيز به مانند ديگر شهرستانهاي استان مهد و زاگاه شخصيت ها و مفاخر بزرگ علمي و فرهنگي و عرفاني بوده است و از گذشته هاي دوره همواره به عنوان شهري كه صاحب بزرگان دين و علم بوده مطرح شده است . بزرگاني مانند حاج ملاعلي حكيم الهي سمناني، مشتاق سمناني، شيخ محمد فاني سمناني، ملا غلام حسين هراتي، شهاب سمناني هنرمند و عارف قلندر مشهور و بسياري از شخصيت هاي ديگر از بزرگان اين منطقه  مي باشند كه در تاريخ دين و عرفان و هنر خوش در خشيده اند.

صنايع دستي و سوغات:

 تنوع اقليم اين شهر همچنانكه در كل استان مشهود بوده توانسته انواع صنايع دستي و هرهاي سنتي را در دل مردمي كه در دل مردمي كه در اين خطه زندگي مي كردند ايجاد و باعث رونق اقتصادي و بروز احساسات و تجلي آن در هنرهاي بومي منطقه و صنايع دستي گردد و تا به امروز اين هنرها سينه به سينه با افت و خيزهاي فراوان به عصر حاضر منتقل شود بطوري كه در گذشته هنرهاي كاربردي گيوه بافي، كلاه مالي ، مهرسازي و نمدمالي سفال گري و ... از رونق بسياري برخوردار بوده و به همراه سوغاتي همچون نان سنتي ، شيرمال ، كماچ ، گل نرگس و ... توشه راه مسافران رهگذر اين شهر مي شود.

 

  • اماكن تاريخي و جاذبه هاي ديدني:

 

موزه گرمابه پهنه

اين بنا كه به عنوان گرمابه مورد استفاده قرار مي گرفته در مجاورت راسته بازار قديم شهر واقع و تاريخ نزديك به 600 سال را پشت سرگذرانيده است . به استناد كتيبه سر در آن ؛ بنا در زمان سلطنت ميرزا ابوالقاسم بابر خان    « پادشاه دوره تيموري » و به دستور وزيرش خواجه غياث الدين محمد بن خواجه تاج الدين بهرام سمناني ساخته شده است . پس از ثبت بناي آن در سال 1355 در فهرست آثار ملي در سال 1365 تعميرات اساسي و زيربنايي آن آغاز و پس از باز پيرايي ، در سال 1355 در فهرست آثار ملي درسال 1365 تعميرات اساسي و زيربنايي آن آغاز و پس از باز پيرايي در سال 1373 به صلاحديد كارشناسان به موزه تغييركاربري داده شد. اين بنا با مساحت تقريبي 1000 متر مربع كه در شمال غرب پهنه ساخته شده داراي دوردگاه ورودي زنانه و مردانه مي باشد . در ورودي مردانه داراي دو صفه مي باشد كه از سه طرف كاشيكاريها زيبا آن را احاطه نموده است و مجموعه كاشي كاريهاي سر در آن طبق آنچه در گوشه كار درج شده «عمل زين العابدين سمناني » مي باشد. سقف گرمخانه آن را گنبد زيبايي پوشانده است و نورگيرهاي متعدد اين محل را زيباتر نموده است. همين صحن به محل عرضه و نمايشگاه دائمي آثار باستان شناسي اختصاص دارد كه از تپه حصار دامغان و خطيركوه و تپه خندق سمنان منطقه خرند و... به دست آمده اند.

 

تكيه پهنه

قدمت تكيه مذبور به دوره قاجار مي رسد. اين تكيه زيبا از جنوب شرق به وسيله راهروي باريك و مسقف به مسجد امام و از شمال غربي به مسجد امام و از شمال غربي به مسجد جامع و حمام پهنه از جنوب غربي به امام زاده يحيي (ع) و از سمت شرق به تيمچه حضرت راه دارد. در گذشته سقف تكيه پوشيده نبوده است اما گويا در دوره پهلوي سقفي از كلاف هاي چوب و فلزي به صورت شيرواني براي تكيه تعبيه مي كنند. تكيه در دو طبقه ساخته شده كه طبقه اول را مغازه ها و حجره ها تشكيل مي دهد و طبقه دوم كه خاص طبقه اشراف و بانوان بوده است به صورت ايوان مي باشد و در ايام محرم و تعزيه خواني جهت تماشاي مراسم از آن استفاده مي كردند. دور تا دور و سر مغازه ها و ايوانها كاشي كاريهاي زيبايي ساخته شده است . اين تكيه در انتهاي راسته بازار پايين (بازارحضرت ) و مجاور امامزاده يحيي (ع) قرارگرفته است .