J
I
K
A
B
جمعه 27 فروردين 1400
16 تير 1398 13:12:39
جاذبه گردشگري شهرستان مهديشهر

* معرفي شهرستان مهديشهر:


پيشينه تاريخي:
سابقه تاريخي اين شهر به پيش از اسلام و حتي زمان سلسله هاي پيشدادي مي رسد.در شاهنامه فردوسي از سنگسر كه همان سگسر يا سگسار باشند سخن رفته است. در روايات ملي و حماسه هاي ايران نيز از سگسر و سكساران ياد شده  است. همچنين به سگساران در چندين جا از شاهنامه فردوسي اشاره شده است . از جمله راي زدن تورانيان از جنگ ايران : در فرهنگ شاهنامه ذيل كلمه سگسار آمده است « از مرز و بوهاي كه داهيان در آن جاي گرفتند» و راجع به داهيان در ذيل كلمه سكزي مي خوانيم « ... داه گروهي بودند از آرين كه در دشت خوارزم جاي گرفتند و پس از آن در كنار جنوبي درياي خزر جايگير شدند. از ... آنان مردم بستوه آمدند. پادشاه ايران گروه داه را پراكنده ساخت . يكدسته از آنان را به زابلستان كوچانيد و آنان را سكزي خواندند... و دشت خوارزم داهستان ناميده شد كه مخفف آن دهستان است و اكنون به دهستان معروف است و يكدسته از گروه داه را در زميني جاي دادند در طبرستان ...». به اين ترتيب مي توان گفت سنگسر كه در نواحي جنوبي درياي خزر قرار دارد جزئي از سگسار باستاني است و سنگسري ها از بازماندگان داهيان و با مردم سيستان ( سجستان ) و خوارزميان قديم از يك نژاد مي باشند.


ويژگي هاي جغرافيايي:
اين شهرستان از سمت جنوب به شهرستان سمنان، از سمت شمال به شهرستان ساري (مازندران)، از سمت مغرب به شهرستان فيروزكوه (تهران ) و از سمت مشرق به شهرستان دامغان محدود گشته است . ناحيه سنگسر تا قبل از شهريور 1320 داراي فرمانداري نظامي بود كه دودانگه و چهاردانگه و نقاط ديگري از شهرستان ساري جزء آن بوده است . يادآوري مي شود كه در فرهنگ جغرافيايي ايران كه درسال 1329 چاپ شده است  اين ناحيه با حدود و مشخصات فعلي به عنوان بخش سنگسر آمده است . اين ناحيه در مرداد 1386 به شهرستان ارتقاء يافت. جمعيت شهرستان مهدي شهر طبق سرشماري عمومي نفوس و مسكن در سال 1385 برابر با 36875 نفر بوده است . مساحت شهرستان مهديشهر سنگسر در حدود 1100 كيلومتر مربع مي باشد. محيط شهر 139 كيلومتر است. مهديشهر در 16 كيلومتري شمال سمنان قرار دارد. شهر زيبا و خنك شهميرزاد كه از جمله شهرهاي شهرستان مهديشهر است كه در تابستان هر سال هزاران گردشگر رو به ديدن مناظر زيبا و درختان سر به فلك كشيده اين شهر مي كشاند. در اين منطقه معادن متعددي وجود دارد كه از جمله معادن سنگ  ساختماني ، لاشه ،خاك نسوز ، كواتزيت ، دولوميت ، آهن ، سرب ، گچ آهك سفيد ، سنگ شيشه ، معدن سيليس و ... را مي توان نام برد. اين شهرستان را بايد منطقه اي كاملا كوهستاني بحساب آورد كه در جنوب رشته كوه البرز واقع گرديده و كوهاي آن عبارت است از در سمت غرب كوههاي : اسپي لت (سفيد لت) گل رودبار و آسب نو(آسمان لو ) كه با ارتفاع 3308 متر مهم ترين آنهاست و در 11 كيلومري سنگسر قرار دارد  در سمت جنوب غربي كوههاي : مهراب ،سفيد آب ،كلياب ، كچ و بستانه (2160متر) در شمال غربي كوههاي : دربند ، نهرد، مرغك ، سياه دره ، شيرقلعه ، بشم و نيز گردنه بشم در 15 كيلومتري و گردنه چاشم در 14 كيلومتري در شمال كوههاي شيخ رضا ، سياه كوه و همچنين بلندترين قله ي اين شهرستان ، نيزواي چاشم است كه با ارتفاع 3810 متر در شمال شهرستان مهدي شهر خودنمايي مي كند. از نظر توپوگرافي اين منطقه كاملا كوهستاني است و داراي پوشش گياهي از جمله : گز، تاغ ، كنار، كور، سمر ، كرت ، كوهنك و بنه ، خارشتر ،اسپند، سريش ، ارس ، كاروانكش شور و چرخك است . از شهر شهميرزاد به طرف حاشيه شمالي ، پوشش به صورت درختان سوزني برگ ، به ويژه ارس ، سرو درختچه زرشك نمايان مي شود. در منطقه شهميرزاد گياهان خودرو شامل گون ، درمنه ، گياهان تيره گندميان ، نعناييان و تيغ هاي كنگر مانند اسپند ، گل قاصدك ، بومادران ، كاسني ، گزنه و گل سرخ وحشي (نسترن ) به وفور ديده ميشود.مهم ترين محصولات اين شهرستان عبارتند از : غلات (گندم  و جو ) علوفه (يونجه و اسپرس) گردو و آلو در شهميرزاد و انار ، انگور و زرد آلو در درجزين ، جانوران و پرندگان اين شهرستان عبارت اند از : بزكوهي ، آهو، قوچ ، ميش ، پلنگ ، يوزپلنگ ، روباه ، خرس ، گراز ، كفتار ، گربه وحشي ،گرگ ، شغال ، خرگوش ،كبك ، عقاب ، شاهين ، بادخور ، قمري ، تيهو ، فاخته ، بلبل ، قرقاول ... 


* اماكن تاريخي و جاذبه هاي ديدني:


درجزين
     درجزين يا درگزين يكي از شهرهاي شهرستان مهديشهر است.اين شهر بخاطر عبور آب چشمه گل رودبار و داشتن چند قنات از آباداني خوبي برخوردار است و زمينه‌هاي توسعه كمي و كيفي را دارا است. برخي از ميوه‌جات آن مانند زردآلو و انار مشهور است. درجزين در استان به انارستان هاي پربار و سرسبز معروف و به شهر ياقوت سرخ كوير شهرت دارد..بيشتر اهالي داراي مذهب شيعه دوازده‌امامي هستند.